İnkâr

Kabul etmek zor, kolaydı inkâr,
Mahzun ifadeyle boş gürültüydüm.
Kaçtıkça kollarımın arasında hafifçe rüzgar,
Okşarken, uzağa koşan böbürtüydüm.

Millerce, kilometrelerce fark atarken övünç,
Sokağım gibi rampaları geçerken sevinç,
Çakılları atlarken pek bir dinç,
Zihni, miadını doldurmuş döküntüydüm.

Çıkmak düzlüğe tam nefes biterken,
Soluk soluğa bakmak yeni gelmişken,
Uzun sürece taradım başıma, bir han
Bulunca, coşan hayvani dürtüydüm.

Şehirler usturuplu bir afet gibi,
Sezdirerek, göstererek vurur ve asabî,
Kaçmak tekrar yürürlükte, zira sincabî
Renkli tavanı, izlerken pek kötüydüm.

Güven, sözcükler arası dengesizlik,
Ellerinden tutmalı ki aksi belirsizlik,
Dağarcığa uygunsuz bu duran benlik,
Ben, yaşayan herkese yüzüstüydüm.

İnkâr... İnkâr yüklü düşünceler bulanıktır,
Ve başlar ardından soğuğun hissi, ılık ılıktır,
İnkâr... İnkâr nüksedince nâlan kapıda eşiktir,
O evi, başıma yıkan çöküntüydüm.

SEFERİN

Ferhat'la buluşmuş bu neferin,
Bu kıyılarda yaşanacak aşk ile seferin.
Koynuna bağlanan tomurcukla ardışık,
Peşi sıra akın edecek allı güllü sarmaşık.

Geceler, sürgün gibi aydınlığa bir ayaz,
Süngüler ciğerini hergün az biraz.
Dağlar, kopan dağlar görünür bağlara,
Bir pınardır efsunlu, yağar Dağ Lâra.

Ferhat'la buluşmuş bir neferin,
Eli göklerdeyken, dendi ki; bu son seferin,
Adı yazıldı bir taşa, sulardan sellerden,
Su perisinin dilinden ezberlenip ellerinden,

Bir ser gelince düşen bu toprağa,
Yağan sır, neferden sarmaşık bir ağa,
Aşk ile bağımlı, sevdaya gönüllü,
Bir elanın çevresiyle uyumlu, ölçülü.

Ferhat'la konuşacak bir şeyi kalmamış gibi neferin,
Selamını verip sana koşması gibi aşk ile seferin.

23.06.2017

Ah Baba

İşte buradayım zehir zemberek,
Bir gece, tam ortasında
Merhaba...
Bilirim hakikati genç olsamda,
Ah baba...

Bilince değişmesi bazen değil mümkün,
Geçmiş, karşımda bir güç gösterisi.
Gösteriş budalası, beni kandıran.
Dengelerim döngüyü ara sıra,
Kovalamaktan yana geçti ömrüm, peşi sıra,
İstediğim verilmedi hiç bana,
Ah baba...

Konuştum, konuştum bilgece sözler ettim,
Neşeli çocuğun azmi ile
Kahkahalarını yabana attın.
Bir erdem içinde hayali,
Sırtımdaki camlarla kanattın.
Darbeler... Yıldırması zor,
Eğer bir anaya çarpmasaydı.
Ah baba...

Giydiğin sıfatı kaldırıp attım,
 ...Ellerim
 Ah baba...

Buna beni sen mecbur ettin,
Bu kervanda bizi yalnız bıraktın,
Ateşler... Canlı canlı, diri diri,
Kim bilir kaç yıllarımı yaktın.
Ah baba...

Bilince bile değiştirmesi olanaksız.
Filmde eşzamanlı izlemek tepkini,
Ona göre öğrenmek bu hayatı,
Seçmek sözlerini, cımbızla didik didik,
Edip,
Tüm manayı bulma hevesi...
Güzel şeyler bunlar ama,
Kardeşim de beni seyretmemeliydi.
Ah baba...

Gücüm sana yetmemeliydi,
... mecburiyettendi.
Ah baba...

Birgün çekip gitme
Vaktin, ansızın gelince,
Bir çocuğum olduğunda adınla
Yaşatmak...
Anla...Bunlar çok uzak artık bana.
Sen bir ediptin edebinle, doğduğumda.
Adsızdım ad yakıştırdın atandan,
Sözsüzdüm söz verdin dilinden,
Öğrettiğin en iyisiydi dürüstlüğün,
En yalını geçerken iyilikten.
Ben seni değil,
Sen kendini -Ben-le vurdun bilmeden...
Ah baba...

İşte buradayım zehir zemberek,
Bir gece devirdi kendini sabaha,
Yenilmek...
Devrildi bir aile bütünüyle.
Nefret yolundan gitmedim bu izaha,
Silaha duymadım gerek,
Kaçtım yıllar önce,
Ak bildim iyiliği kara gönlümce,
Üstüne üstlük bağımsız bir kadını sevince,
Korkuyorum,
İşgal etmekten, güneş batmamış sevdayı.
Bilirim iyilikle yazılmalı şiirler,
Ki iyilik ancak kötülükle anlamlıdır,
Kastettiğim anlam bu değildi.
Ah baba...

Ben iyi değilim... Ovada doğmuş biri,
Dağlarda nasıl hayatta kalacak?
...tehlikedeyim
Herkes ardınca sıradağlarla çevrili,
Bense tek başıma bir dağ gibi
... olmalıyım.
Doğudan batıya bir yol gibi
...uzanmalıyım.
Bilirim hayatların türlüsünü,
Ama gerçekten de bilirim,
Keşke...
Keşke sen de bilseydin,
Ah baba...

Gözlerin

Birgün gelecekti!
O gün bugün artık sevgilim.
Daha başka günlerimiz de olacak seninle,
Ay ışığıyla boğulmuş bir hane içinde,
Sevgiyle, özlemle birleşmek dileğiyle.

Bugün de geldi işte sevgilim,
Parmaklıklar olmadan ziyaret et beni,
Kendim olarak görmeli suretini,
Saatimiz ürkek bir ceylan,
Kaçırmadan değinmeli sevdalara.

İlk önce ellerin gelmeli,
Sonra utancın, bir kuş gibi yüreğin.
Kovmalı yalnızlığı bir hane içinde,
Sözcüklerin, en sonunda gözlerin.

Gözlerin...
En son onlar gelmeli,
Dediğim gibi,
Saatimiz ürkek bir ceylan.

Sessizce
Sev beni.
Sev ki;
Duymasın
Eşref saatleri,
Bozulmuş gibi
Kadranları,
Akrepler ölü,
Ay sapsarı,
Gece korkulu,
Gece ayaz,
Haziranda,
Biranda,
Bu zamanda,
Sende,
Gözlerinde.

Sevgilim,
Bir daha
Görüşmek
Dileğiyle...

Gece Mavisi

Bir gece mavisi ve en aydınlığı yarısında,
-Asla karanlık değildir!

Çocuklar boyarken,
Bilmeden sınırları,
Evlerin,
Rastgele duvarlarından renkleri,
Pencere gözünden,
Gökyüzüne akıttılar.

Ve böylece -karanlık- saklanıp,
Genç bir şairin saçlarından,
Razı geldi ince ince,
Beyazlar halinde arınmaya.

Öyle ki;
Şairler bilirdi,
Hiçbir çocuğun uyurken,
Karanlıkta kalmayı,
Sevmediğini.

03.06.2017